por Ana Laura Pereira Blanco.

A nosa compañeira do COSAL-Galiza Ana Laura decidiu ir a traballar a Caracas coa asociación "Muchachos de la Calle" dende alí nos envia de vez en cando as súas crónicas persoais , esperemos que disfrutedes con elas, ...

Ola amig@s!!estou recen chegada dos Andes, e aínda impactada da tremenda beleza , das intensísimas vivencias que tiven.

A chegada foi relaxada despois dun ha longa viaxe pelos Llanos , aquelo que nunca imaxinara máis alá das pelis, horas e horas por unha extensión inmensa, de herba soa e algo de gando e de cando en vez unha arbore ou unha palmeira , tipo documental, logo chegar ás montanhas é un flipe, non podes imaxinar tardar tanto tempo atravesando montanhas, e picos , e unha vexetarion que só medra a masi de tres mil seiscentos m. de alto.

Logo marihuana a saco c@s coleg@s , e despois aproiveirtar ao máximo o tempo apenas sen durmir, por certo nun hotel no mesmo meio de Mérida , a cidade , que custaba menos de mil pelas ao día. E cada día unha excursión a diferentes aldeas , á lagoa de Mucubají, ao pico do äguila a 4180 metros, e din que aí enriba hai unha doencia chamada o mal do Páramo, falta de ar, desmaios....o podo descrbir perfectamente, fun cunha excursión, e a que non sabedes a quen lhe deu o mal???? jeje , pois sí a min, que me tiveron que por a respiral alcohol e auga con sucre e...en fin que eu nin vía, tinha unha dor e presión na cabeza jander jander!!e bueno o de respirar estaba imposible...pero proba superada , aínda sei que voltarei máis veces, por que iso é pra repetir , e ademáis din que te rematas facendo á iso das alturas, e que rapazas vimos dunha Galiza ao nivel do mar e iso cando vives nun país con tanto desnivel coma Venezuela é costoso, sabedes que so caracas está case tan alto coma a maior montanha de Galiza.

E sí tirei unha chea de fotos, tres carretes , e algunha dixital dunha cámara amiga....que se podo e me sae xa vos farei ver. E outra cousa , este Nadal non o esquecerei nunca, só me apena coma non imaxinades non tervos en persoa comigo por que na alma ides sempre. A ver a quen chamo nestes días..... a por certo non tenho apenas tempo hoxe para ecreber a cada un , pero vos lembro a tod@s todinh@s .

Gracias Adri pola beleza e dozura das túas palabras .Gracias a tod@s por escreber , aínda que aletxuan,Laininha,e iriuki nunca me escrebides!!!! apertas fortes pra tod@s os meus melhores desexos, e a forrar pra vir, que o que máis me gustaría sería que estivésedes cá!

MMMMMUUUUUAAAAKKKSSSS!!!!

ANA LAURA PEREIRA BLANCO

Para saber máis:

Muchachos de la Calle: http://www.ve.net/muchachos/